....<< Η λογική του ανθρώπου και η διαρκής απαίτηση της δικαίωσης κατά κόσμο «σβήνει» την αγάπη από την καρδιά μας.
Ζούμε σε έναν κόσμο ψεύτικης λάμψης, επίφασης, αυτάρκειας και «βεβαιοτήτων», η χρεοκοπία του οποίου είναι πια προφανής ακόμη και στους πιο ένθερμους οπαδούς του. Ολοι μας αναζητούμε την επίπλαστη σιγουριά του χρήματος, των κοινωνικών επαφών, της επαγγελματικής καταξίωσης σε έναν κόσμο που ξέχασε τον Θεό που έπλασε τα σύμπαντα και τον άνθρωπο «καθ’ εικόνα και ομοίωση...» από έρωτα και αυταπάρνηση. Ολοι μας έχουμε θεοποιήσει τη δικαιολογία για τον εαυτό μας και την καταδίκη των άλλων. Υπέρτατη αξία, αδιαμφισβήτητη και αδιαπραγμάτευτη φιλοσοφία ζωής το  ΕΓΩ μας. Καμία παραχώρηση δεν είναι αποδεκτή, κανένα έλεος, καμιά συγκατάβαση προς τον άλλον, αν αμφισβητείται έστω και στο ελάχιστο η διεστραμμένη αίσθηση του «ιδίου συμφέροντος». Η υπέρβαση, ο αλτρουισμός, η γενναιοδωρία, η τρυφερότητα αποτελούν αντικείμενα χλευασμού.

Ζούμε την απόλυτη σεξουαλική αποχαύνωση, αναζητούμε εναγωνίως στη διαρκή εναλλαγή σαρκικών συντρόφων κάθε φύλου τον κορεσμό κάθε υποτιθέμενης ηδονής, βιώνουμε διαρκώς πια την απόλυτη απουσία του έρωτα από τη ζωή μας. Ακόμη και το κλασικό «κάνω έρωτα» έχει αντικατασταθεί σχεδόν συνολικά στις συζητήσεις μας από τη χυδαιότητα του κάνω σεξ, του πηδάω, της ξεπέτας και του one night stand. Στο όμορφο πρόσωπο ή την ευγένεια της ψυχής του άλλου δεν βλέπουμε το πρόσωπο Εκείνου που από υπέρμετρη αγάπη, από «μανικό έρωτα» για τον άνθρωπο άφησε τους ουρανούς, τη θεία παντοδυναμία και την υπέρτατη συμπαντική του εξουσία και σαρκώθηκε, πείνασε, πόνεσε, εξευτελίστηκε, πέθανε στο σταυρό και αναστήθηκε για να μας ξαναδώσει τη δυνατότητα και την προοπτική να ερωτευτούμε τη ζωή, την αγάπη, τη φύση, τους ανθρώπους. Στη θέα ενός όμορφου προσώπου, ενός καλοσμιλεμένου κορμιού, βλέπουμε το αντικείμενο του πόθου, της λαγνείας και της άσβεστης πείνας μας. Λαχταράμε την εκπλήρωση των όποιων ηδονικών και αυτοϊκανοποιητικών διαστροφών επιτάσσει το lifestyle των επωνύμων της showbiz. Θεέ μου, πόση δυστυχία!

Στις ατέλειωτες ώρες της φυλακής, εκεί όπου όλες οι βεβαιότητες εκλείπουν, εκεί όπου η πολυπόθητη αυτάρκεια με εγκατέλειψε, στις απαράκλητες ώρες της απραξίας, της άνοιας, της ακηδίας του πνεύματος, εκεί όπου η πίστη στην παντοδυναμία του ΕΓΩ χάθηκε πίσω από τους πανύψηλους τοίχους, τις κραυγές και τη σιωπή του νεκροταφείου των ψυχών, στη φυλακή λοιπόν ανακάλυψα και πάλι τον έρωτα. Οταν το ΕΓΩ ξεθωριάζει από τον πόνο, την αγωνία, το φόβο, την προδοσία, τον εξευτελισμό, τη συκοφαντία, την ψευδομαρτυρία, έχεις μόνο δύο προοπτικές: την αποθηριοποίηση και την εξαχρείωση που σου επιβάλλει το σύστημα ή την υπέρβαση, το πέταγμα, την ανάταση της ψυχής που φέρνει ο έρωτας του Θεού. Εκεί όπου όλα τα φώτα της επίπλαστης ασφάλειας σβήνουν, ανάβουν ένα-ένα τα αστέρια της ταπείνωσης, του ενδιαφέροντος για τον άλλον που υποφέρει όπως και εσύ, του παράλογου και όμως τόσο λογικού άλματος προς τη μοναδική βεβαιότητα που συνεπάγεται το πέρασμα από το ΕΓΩ στο ΕΜΕΙΣ.
Γιατί έρωτας σημαίνει αυταπάρνηση, ενδιαφέρον για τον άλλον, προσφορά, θυσία, πρόσωπο και όχι σώμα, έλεος, συγχώρεση, τρυφερότητα, ευαισθησία. Γιατί έρωτας σημαίνει πηδάω στο κενό για να συναντήσω τον άλλον, στην απουσία προϋποθέσεων, όρων, ιδιοτέλειας και αυτο-επιβεβαίωσης. Γιατί έρωτας, τέλος, σημαίνει δίνω και όχι ζητώ, προσφέρω και όχι απαιτώ, νοιάζομαι για την ευτυχία του άλλου και όχι για την ατομική μου ικανοποίηση από τον άλλον.
 
 Ένιωσα μέχρι το τελευταίο μου κύτταρο αυτό που είχε γράψει ο Αλμπέρ Καμί στο περίφημο «Καλοκαίρι»: «Μες στις κραυγές που ζούμε το δίκιο δεν αρκεί. Γιατί η διαρκής αναζήτηση του δίκιου στεγνώνει την καρδιά από την αγάπη που της έδωσε ζωή... ήταν η μνήμη αυτού τ’ ουρανού που με απέτρεψε την τελευταία στιγμή να απελπιστώ... στη μέση του χειμώνα ανακάλυπτα πως υπήρχε μέσα μου ένα ανεξάντλητο καλοκαίρι...»
 Ερωτας λοιπόν για μένα είναι αυτό το καλοκαίρι, το φως του ουρανού των νησιών μας, η θάλασσα στην Αγία Ρουμέλη, η λαμπερή ζώνη του γαλαξία στον αυγουστιάτικο ουρανό, τα χειμωνιάτικα απομεσήμερα στο λιμάνι στα Χανιά των χρόνων της αθωότητας.
 Και ο έρωτας δεν νικιέται...... >>....

Από την εφημερίδα ESPRESSO....